موبایل بدون پورت و دکمه توسط شرکت اپل

(موبایل بدون پورت و دکمه) اپل حق اختراع جدیدی از یک موبایل ثبت کرده که نمایشگر آن دور دستگاه می پیچد و همچنین هرگونه دکمه و پورت در بخش های کناری این دستگاه حذف شده است.

حق امتیاز اختراع جدید اپل نشان می دهد آیفون جدید احتمالا بدنه ای کاملا شیشه ای و نمایشگری بدون لبه دارد که کناره های دستگاه را از چهار جهت می پوشاند که علاوه بر آن هیچ نشانی از پورت یا دکمه در بخش های کناری دستگاه دیده نمی شود.

این حق امتیاز یک دستگاه الکترونیکی را توضیح داده که از ۶ وجه آن شیشه ای و دارای نمایشگر لمسی است. بخش تنظیم صدا نیز داخل دستگاه نصب شده و زیر نمایشگر قرار دارد. این بدان معنا است که اپل در نظر دارد دستگاهی بسازد که نمایشگر آن از طرفین امتداد می یابد (موبایل بدون پورت و دکمه توسط شرکت اپل).

موبایل بدون پورت و دکمه توسط شرکت اپل

بنابراین احتمال دارد اپل با استفاده از فناوری مشابه Edge Sense( متعلق به اچ تی سی) و Active Edge( متعلق به گوگل) استفاده کند. به این ترتیب کاربر با فشردن کناره های آیفون خود می تواند دستوراتی به دستگاه بفرستد. البته هنوز مشخص نیست شیشه نسبت به فشار دست چگونه واکنش نشان می دهد.

تصاویر موجود در این حق امتیاز نشان می دهند در کناره های نمایشگر ویژگی هایی مانند میزان شارژ دستگاه و نوتیفیکیشن ها نشان داده می شوند. همچنین می توان در این بخش ها کلیدهای تنظیم صدا و همچنین دکمه روشن و خاموش دستگاه را قرار داد (موبایل بدون پورت و دکمه توسط شرکت اپل).

از سوی دیگر با حذف پورت های شارژ بدان معنا است که آیفون برای شارژ باید از روش بی سیم مانند پدهای بی سیم استفاده کند. همچنین هدفون نیز با استفاده از بلوتوث به آن متصل می شود.

پژوهشگران ایتالیایی ترکیب جدیدی ابداع کرده‌اند که نسبت به نور حساس است و می‌تواند به تعدیل فعالیت نورون‌ها کمک کند.

فناوری‌های نوری که می‌توانند برای تعدیل فعالیت‌های نورونی مورد استفاده قرار بگیرند و امکان پژوهش در حوزه علوم اعصاب و زیست‌شناسی را فراهم می‌کنند. ابزار نوری که به متخصصان علوم اعصاب امکان می‌دهند تا نورون‌ها یا نواحی خاصی از مغز را تحریک و مهار کنند. این ابزار را می‌توان برای بررسی عملکرد مدارها یا نواحی خاصی از مغز و همچنین شناسایی درمان‌های احتمالی جدید برای بیماری‌های عصبی و روانی به کار برد.

پژوهشگران “موسسه فناوری ایتالیا”(IIT) و “دانشگاه پلی‌تکنیک میلان”(Polytechnic University of Milan)، اخیرا نوعی ترکیب جدید حساس به نور ابداع کرده‌اند که می‌توان از آن برای ساخت حسگرهای فتوسوئیچ استفاده کرد. این ترکیب جدید موسوم به “زیاپین 2″(Ziapin2) می‌تواند در ساخت حسگرهایی به کار برود که دمای آنها هنگام برخورد با نور مرئی، افزایش نمی‌یابد. این ترکیب جدید می‌تواند حد فاصلی را میان لایه پلاسما ایجاد کند که دوام بالایی دارد و ظرفیت آن را افزایش می‌دهد.

“گوگلیلمو لانزانی”(Guglielmo Lanzani)، از پژوهشگران این پروژه گفت: پژوهش ما با الهام از دو بررسی انجام شده است. نخستین بررسی، با استفاده از مولکول‌های فتوکرومیک برای جذب نور در سلول‌های زنده صورت می‌گیرد و دومین بررسی نیز ایجاد تغییر در غشای نورون و ظرفیت الکتریکی آن برای ذخیره شارژ است که به تحریک سلول منجر می‌شود.

مولکول‌های فتوکرومیک می‌توانند شکل خود را پس از جذب نور تغییر دهند. این تغییر، برخی از ویژگی‌های آنها از جمله اثرات فضایی، رنگ و ویژگی‌های الکتریکی را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

این ویژگی‌ها هنگام بررسی روی غشای نورون، به مولکول‌های فتوکرومیک امکان دادند تا مانند کلیدهای مکانیکی عمل کنند و با جذب نور و تغییر ظرفیت الکتریکی، به تعدیل ضخامت غشای نورون بپردازند. این روش نهایتا می‌تواند ظرفیتی را برای عملکرد نورون‌ها ایجاد کند.

هنگامی که پژوهشگران، پالس‌هایی از نور مرئی را در نورون‌های حامل این ترکیب جدید به کار گرفتند، حالتی گذرا از “بیش‌قطبی”(hyperpolarization) را در آنها مشاهده کردند. اندکی پس از این مرحله، دیپولاریزاسیون صورت گرفت و نهایتا به ایجاد ظرفیت‌های جدیدی منجر شد.

لانزانی ادامه داد: روش‌هایی که در این پژوهش به کار رفتند، به ما امکان دادند تا به یک مکانیسم تحریک غیر حرارتی دست یابیم و حساسیت نسبت به نور را در سلول‌ها و بافت‌های زنده ایجاد کنیم. روش ما، غیر ژنتیکی است یعنی بدون ژن‌درمانی انجام می‌شود و اصلاحات شیمیایی دائمی نیز در سلول انجام نمی‌دهد؛ در نتیجه ابزاری با کمترین میزان تهاجم است.

“فابیو بنفناتی”(Fabio Benfenati)، از پژوهشگران این پروژه گفت: دستاورد اصلی پژوهش ما این است که توانستیم نورون‌ها را بدون نیاز به دستکاری اپتوژنتیک و دخالت مستقیم در کانال‌های یونی غشای نورون تحریک کنیم. ما این کار را با تغییر شکل غشای نورون انجام دادیم که نهایتا موجب شد نورون‌ها از نظر الکتریکی، پایداری بیشتری در تاریکی داشته باشند و انتشار آنها با کمک تحریک نوری صورت بگیرد.

بنفناتی افزود: برنامه ما برای پژوهش بیشتر، دو بخش را شامل می‌شود. ما در بخش نخست این برنامه تلاش می‌کنیم تا کارآیی زیاپین را در تحریک مدارهای شبکیه چشم ارتقا دهیم و در بخش دوم، سعی داریم تا زیاپین، بیشتر محلول در آب باشد و مدت بیشتری در غشای نورون باقی بماند.

منبع: خبرگزاری مهر

دیگر اخبار مرتبط با نوآوری: