ارائه یک پتنت در خصوص وسیله آفرود دوربین‌دار

ارائه یک پتنت در خصوص وسیله آفرود دوربین‌دار

ارائه یک پتنت در خصوص وسیله آفرود دوربین‌دار 733 403 نوفن حامی البرز

پتنت آفرود دوربین‌دار

 

شرکت چینی “دی‌جی‌آی” یک طرح ابتدایی برای ابداع یک وسیله نقلیه مجهز به دوربین ( پتنت آفرود دوربین‌دار ) ارائه داده است.

شرکت چینی “دی‌جی‌آی” (DJI)، از نام‌های پیشرو در عرصه ساخت پهپادهای مجهز به دوربین است و در این زمینه شرکت‌های کمی وجود دارند که تلاش کرده‌اند یک وسیله نقلیه دوربین دار زمینی ارائه دهند اما دی‌جی‌آی سعی دارد در این مسیر حرکت کند و حق ثبت اختراع را برای یک وسیله نقلیه جاده‌ای که به دوربین مجهز است ( پتنت آفرود دوربین‌دار ) ، به دست بیاورد.

این پلتفرم موسوم به “دراون‌دی‌جی” (DroneDJ)، یک وسیله نقلیه محکم است که لاستیک‌هایی ضخیم و یک دوربین ثابت دارد که فنرها و فناوری پنوماتیک از دوربین در برابر ضربه محافظت می‌کنند ( پتنت آفرود دوربین‌دار ).

تصویر منتشر شده از این وسیله مانند طراحی‌های ساده‌ای که از نمونه مفهومی محصولات ارائه می‌شود نیست، بلکه مانند طراحی یک وسیله نقلیه واقعی به نظر می‌رسد. با وجود این نمی‌توان گفت که این وسیله نقلیه به سرعت به بازار وارد می‌شود اما طراحی آن نشان می‌دهد که مهندسان دی‌جی‌آی، زمان و تلاش واقعی را به این کار اختصاص داده‌اند.

 

پتنت آفرود دوربین‌دار

شاید این سوال مطرح شود که با وجود پهپادهای هوایی خوب و بدون نقص، چرا باید یک وسیله روی زمین هم داشته باشیم. یکی از مزایای داشتن این وسیله روی زمین ( پتنت آفرود دوربین‌دار ) ، عمر باتری است. پهپادها حتی هنگامی که حامل دوربین‌ها و لنزهای کمتری هستند، تنها می‌توانند مدت کوتاهی در هوا باقی بمانند اما شاید یک ابزار زمینی بتواند عملکرد خود را برای مدت بیشتری ادامه دهد و نکته مهم‌تر این است که یک وسیله مجهز به چرخ می‌تواند در مناطقی فعالیت کند که یک پهپاد هوایی در آنها قدرت فعالیت ندارد.

به نظر می‌رسد که دی‌جی‌آی، شکاف‌های بسیاری را می‌شناسد که می‌توان با ارائه تنوع بیشتر، آنها را برطرف کرد و مانند بسیاری از موقعیت‌ها که استفاده از پهپادها در آنها عادی به نظر می‌رسد، استفاده از صنایع مبتنی بر ربات نیز عادی خواهد شد.

در واقع، دی‌جی‌آی یک پلتفرم رباتیک ابداع کرده که کارآیی آن بیش از یک اسباب‌بازی آموزشی است و شاید بتواند یک بستر آزمایشی برای فناوری‌هایی باشد که این شرکت قصد دارد آنها را در هر جایی به کار ببرد.

حتی اگر این طرح به اجرا درنیاید، باز هم موجب می‌شود که سازندگان به طور جدی در مورد ارائه یک دوربین مجهز به چرخ که از عهده کارهای جدی خانه یا اداره برمی‌آید، فکر کنند.

 

مهم نیست که جاروبرقی‌های رباتیک تا چه اندازه کارآمد هستند، زیرا این ابزار همیشه در برابر یک مشکل خانگی یعنی پله‌ها مغلوب می‌شوند. “پیتر سریپول”(Peter Sripol)، برای رفع این مشکل، نوعی جاروبرقی رباتیک موسوم به “رومبا”(Roomba) ابداع کرده که تلاشی در این راستا بوده است. سریپول با افزودن سه پروانه کوچک به یک جاروبرقی رباتیک، گجت جدیدی ابداع کرده است.
اگرچه کارآیی بسیاری دارد اما لزوما یک ابزار کاربردی نیست در واقع به نظر می‌رسد که این جاروبرقی بیش از این که کار تمیز کردن را انجام دهد، به دلیل فشار باد رو به پایین ملخ‌هایش موجب به هم ریختگی می‌شود. رومبا، یک ابزار خودکار نیست و برای انجام دادن وظیفه خود باید توسط یک انسان کنترل شود. قیمت این ابزار نیز بالاست و هزینه تجهیزات الکترونیکی تشکیل دهنده آن، بیش از سه برابر قیمت یک جاروبرقی معمولی هستند.

علاوه بر این مشکلات، رومبا ابزاری است که اگر بخواهید آن را روی پله‌ها هدایت کنید، باید پروانه‌های بیشتری را در ساخت آن به کار ببرید.

 

منبع: ایسنا

 

دیگر اخبار مرتبط با نوآوری:

  یک فرد فلج چهار اندام که کمترین حرکت و احساس در اندام خود را دارد، برای اولین بار پس از ۳۰ سال توانست با کمک یک جفت بازوی رباتیک به خودش غذا بدهد و نکته جالب این است که این فرد فلج این کار را با استفاده از ذهن خود انجام می‌دهد. "رابرت بوز چمیولوسکی" (Robert 'Buz' Chmielewski) زمانیکه نوجوان بود، هنگام موج سواری سانحه‌ای برای وی رخ داد و فلج شد؛ اما در سال ۲۰۱۹ وی تحت یک
  کنترل "ایمپلنت مغزی" کاشت یا ایمپلنت‌های عصبی ممکن است گزینه‌های درمانی مناسبی برای بسیاری از بیماری‌ها از جمله بیماری پارکینسون و صرع باشند؛ اما یکی از نکاتی که باید ذکر کرد، این است که چنین دستگاه‌هایی می‌بایست برای مدت زمان طولانی در شرایط سخت در جمجمه کار کنند و یکی از چالش‌هایی که پزشکان با آن رو به رو هستند مسئله تامین نیروی این ایمپلنت‌ها است و مشکل دیگر آنها نیز برقراری ارتباط با این ایمپلنت‌ها برای کنترل عملکرد
  پژوهشگران دانشگاه‌های "هاروارد" و "ام.آی.تی" با همکاری "پردیس ثابتی" دانشمند ایرانی، فناوری جدیدی برای شناسایی کروناویروس ارائه داده‌اند که بر فناوری کریسپر مبتنی است و چندین تراشه را شامل می‌شود. پژوهشگران "دانشگاه هاروارد" (Harvard University) و دانشگاه "ام.آی.تی" (MIT) با همکاری "پردیس ثابتی" استاد دانشگاه هاروارد، فناوری جدیدی ابداع کرده‌اند که می‌تواند به تشخیص مولکولی مبتنی بر کریسپر کمک کند. این فناوری، تراشه‌هایی را شامل می‌شود که می‌توانند هزاران آزمایش را به صورت خودکار انجام دهند. این تراشه‌ها می‌توانند
  یک شرکت تجاری ساعت مچی جدیدی تولید کرده که زیرو نام دارد و به جای عقربه‌های عادی در آن از مهره مغناطیسی برای نشان دادن زمان استفاده شده است. ساعت ژوپیتر توسط شرکت زیرو تولید شده و مهره مغناطیسی آن به جای ساعت شمار و دقیقه شمار وقت را به افراد نشان می‌دهند. صفحه‌ای که این مهره‌ها بر روی آنها حرکت می‌کنند یک صفحه سخت و مستحکم از جنس استیل است و ۴۱ میلیمتر ضخامت دارد. شرکت زیرو که
فناوران یکی از شرکت‌های دانش‌بنیان با دستیابی به دانش فنی دستگاه‌های پیشرفته «استخراج» و «تشخیص» مولکولی (DNA و RNA)، با بک پنجم قیمت نمونه‌های آمریکایی، نیاز کشور در حوزه‌های حساس تشخیص سرطان، بیماری‌های ویروسی و ژنتیکی را مرتفع کرده‌اند. بهنام کریمی، مدیرعامل این شرکت دانش‌بنیان در گفت‌وگو با ایسنا، تمرکز اصلی تیم تحقیقاتی این شرکت را بر طراحی و تولید تجهیزات مرتبط با حوزه بیوتکنولوژی، به‌ویژه دستگاه‌های مرتبط با اسیدهای نوکلئیک (DNA و RNA) و پروتئین‌ها عنوان کرد. وی افزود:
  ایو رسی بال هایی ساخته که به انسان قدرت پرواز می دهد ( پرواز توسط بالهای جت ) . برای پرواز با بال، فرد باید از هواپیما یا بالگرد می پرید و حالا سیستم عمودپرواز خودرانی برای بال ها ابداع شده است. «ایو رسی»، خلبان سوئیسی و مردی که با بال های جتی پرواز می کند به تازگی ویدئوی جدیدی منتشر کرده است که برای پرواز لازم نیست از هواپیما یا بالگرد پایین بپرد و اکنون می تواند با
پژوهش‌های علمی نشان می‌دهند که مغناطیس می‌تواند کاربردهای مهمی در پزشکی به‌ویژه در درمان سرطان داشته باشد. در همین راستا، گروهی از پژوهشگران از برزیل و پرتغال با استفاده از نانومواد مغناطیسی، روشی نوین برای مقابله با سرطان استخوان و کمک به ترمیم بافت پس از درمان ارائه کرده‌اند. به گزارش ایسنا، نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که این رویکرد می‌تواند هم در از بین بردن تومور و هم در بازسازی استخوان نقش مؤثری ایفا کند. به نقل از نیواطلس،
یک صندلی چرخ‌دار برقی جدید می‌تواند از وظیفه سنتی خود فراتر رود و افراد مبتلا به محدودیت حرکتی را قادر به ایستادن، خوابیدن و حتی بالا و پایین رفتن از پله‌ها کند. اغلب ویلچرهای برقی حداقل دو مشکل دارند، اول اینکه نمی‌توانند از پله‌ها بالا و پایین بروند و دوم این که کاربر مجبور است روی آنها همیشه در حالت نشسته باشد. اکنون یک ویلچر رباتیک آزمایشی جدید، هر دو کاستی را برطرف می‌کند. این صندلی چرخ‌دار توسط گروهی از
یک دستگاه جدید با ارائه بازخوردهای فوری می‌تواند در نقش یک مربی تناسب اندام ظاهر شود. به گزارش ایسنا، تصور کنید که مربی تناسب اندام خود را در هر لحظه در دسترس داشته باشید و نیازی نباشد هزینه زیادی صرف استخدام مربی کنید. این موضوع اکنون به واقعیت تبدیل شده است. به نقل از نیو اطلس، شرکت «بادی‌پارک» (BodyPark) مستقر در هنگ‌کنگ که فناوری تناسب اندام مبتنی بر هوش مصنوعی را توسعه می‌دهد، از دستگاه تناسب اندام هوش مصنوعی مینیمالیستی
  ملخ‌ها نیز مانند سگ‌ها از توانایی منحصر به فردی برای بو کشیدن برخوردارند و با توجه به جثه کوچکشان می‌توان به راحتی از آنها برای کشف مواد منفجره استفاده کرد. گروهی از محققان آمریکایی با قراردادن یک ملخ بر روی یک ربات متحرک و بررسی علائم مغزی ملخ‌ها به سادگی موفق به شناسایی موقعیت مواد منفجره شده‌اند. ملخ‌ها می‌توانند بوی مواد منفجره را در هوا حس کنند و از این طریق به سمت محل قرارگیری آنها حرکت کنند و
پژوهشگران دانشگاه صنعتی امیرکبیر موفق شده‌اند نوعی غشای نانویی بر پایه نانوبلورهای سلولزی (CNC) را طراحی کنند که می‌تواند سه ویژگی کلیدی در فرایند شیرین‌سازی آب یعنی استحکام مکانیکی، نفوذپذیری آب و حذف نمک را به‌صورت هم‌زمان بهبود دهد؛ قابلیتی که سال‌ها یکی از بن‌بست‌های فناوری غشاء بوده است. به گزارش ایسنا، در این طرح، با بررسی دقیق نسبت طول به قطر نانوبلورهای سلولزی و میزان بارگذاری آنها، ساختاری فراگیر و شبکه‌ای موسوم به «شبکه فراپیوندی درهم‌تنیده» (PIN) ایجاد شد که
  پژوهشگران آمریکایی، باتری ربات را برای استفاده در ربات‌ها ابداع کرده‌اند که از الیاف دور ریخته، ساخته شده‌اند. باتری ربات که در حال حاضر روی ربات‌ها نصب می‌شوند، می‌توانند قدرت الکتریکی آنها را تامین کنند اما اضافه شدن وزن باتری ربات موجب می‌شود که ربات به قدرت بیشتری برای حمل و جا به جایی آن نیاز داشته باشد. گروهی از پژوهشگران "دانشگاه میشیگان" (UMich)، راه حل هوشمندانه‌ای طراحی کرده‌اند که به ربات‌های آینده امکان می‌دهد تا با خنثی کردن